به گزارش پایگاه خبری تحلیلی سبز سرخ جشن بزرگ روز کودک، به مناسبت روز جهانی روز کودک عصر چهارشنبه ۱۶ مهر ۱۴۰۴ در بوستان ولایت ساری مرکز مازندران با حضور محمدعلی نوبخت فرماندار و سید حسن احمدی شهردار مرکز استان، سید حسین یوسفی و حسین وریجی اعضای شورای اسلامی شهر، مرتضی عطایی معاون خدمات شهری ، روسای سازمان های تابعه شهرداری و دیگر مسئولان با استقبال کم نظیر شهروندان برگزار شد.

سید حسن احمدی شهردار ساری در این جشن از حمایت های علی بابایی کارنامی نماینده مردم شهرستان های ساری و میاندورود در مجلس شورای اسلامی ، محمد علی نوبخت فرماندار ساری و اعضای شورای اسلامی شهر ساری که پیرامون برگزاری این جشن و همچنین برگزاری( جشنواره کئی پلا) که طی روزهای آینده برگزار خواهد شد، قدردانی کرد.

یاد آور می شود: این جشن آنقدر بزرگ و پر استقبال بود که اشک کودکانی که ساعت اعلام شده در بوستان ولایت ساری حاضر شدند اما ورودی مکان برگزاری جشن کاملا بسته شده بود ، حتی روی دیوارها و سقف کودکان علاقمند به هنرمندان مورد علاقه شان به ویژه “عمو نیما ” که از چند روز پیش برای بسیاری از کودکان رویای شیرین شده بود ایستاده بودند، در آورد ، به دلیل اینکه مکان برگزاری این جشن بزرک چندان مناسب این استقبال کم نظیر نبود بسیاری از خانواده ها یا در قسمت پارک بازی بچه ها جمع شدند و آنجا مجبور شدند هزینه کنند برای کودکانشان تا حواسشان را از جشن و عمو نیما پرت کنند یا برخی از خانواده ها وقتی دیدند بچه هایشان دسترسی به مکان برگزاری جشن را ندارند آنها را با چشمان اشک بار به خانه باز گرداندند و به نوعی نه تنها روز شادی برای بسیاری از کودکان و خانواده هاشان نساختند بلکه موجب درگیری حتی پلیس با برخی از رانندگان شدند.
در مجموع این جشن بزرگ روز جهانی کودک که از چند روز قبل بنرهای آن در سطح شهر و خبر ها و فضای مجازی نصب و پخش شده بود و حتی مدیران مدارس از دانش آموزان خواستند تا به این جشن بروند و از خودشان در کنار خانواده هایشان عکس بگیرند و تحویل مدرسه دهند ، نتوانست بیش از ۵۰ درصد رضایت کودکان ساروی را فراهم کنند.

مسئولان مرکز استان باید برای جشن های بزرگ عمومی در مرکز استان مکان مناسب تری مانند ، سالن سید رسول حسینی ساری را انتخاب کنند، برگزاری جشن های بزرگ نیاز به مکان مناسب دارد که مسئولان مرکز استان باید یک فکر اساسی بکنند . جشن بزرگ روز کودک شاید، موجب حوادثی جبران ناپذیر می شد، هر چند با احساسات لطیف بسیاری از کودکان بازی شد و از اینکه نتوانستد برنامه را ببینند شد که مرتب اعلام نارضایتی می کردند و اشک می ریختند و بسیاری از خانواده ها کنترل خود را از دست می دادند و با عصبانیت ناخواسته با فرزندان خود برخورد می کردند .
پایان پیام /
سکینه رضائیان سمسکنده