کارگروه تخصصی بررسی اهداف تکلیفی برنامه هفتم پیشرفت در بخش دام و طیور با هدف تحقق بهره‌وری پایدار در این استان و گذار اساسی از توسعه کمی به ارتقای کیفی تولید، همراه با مدیریت بهینه منابع، نوسازی الگوی مدیریتی و رفع موانع ساختاری در واحدهای تولیدی در استان برگزار شد.

 

 

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی سبز سرخ، از روابط عمومی سازمان جهاد کشاورزی مازندران، کارگروه تخصصی برنامه ارتقای بهره‌وری بخش صنعت دام و طیور با محوریت بررسی اهداف تکلیفی برنامه هفتم پیشرفت و تبیین سازوکارهای اجرایی ارتقای بهره‌وری در حوزه معاونت تولیدات دامی، در سازمان جهاد کشاورزی استان برگزار شد.

حسین نگهدار، معاون بهبود تولیدات دامی سازمان جهاد کشاورزی مازندران، در این نشست، با اشاره به جایگاه راهبردی بهره‌وری در سیاست‌های کلان بخش کشاورزی، اظهار کرد: در چارچوب برنامه هفتم پیشرفت، ارتقای بهره‌وری به عنوان یکی از مهم‌ترین الزامات توسعه پایدار در بخش دام و طیور مورد تأکید قرار گرفته و تحقق اهداف کمی و کیفی این برنامه، مستلزم بازنگری در فرآیندهای تولید، بهبود مدیریت منابع، ارتقای شاخص‌های فنی و استفاده هدفمند از ظرفیت‌های علمی، اجرایی و میدانی است.

وی افزود: در این کارگروه تخصصی، اهداف تکلیفی مرتبط با بخش دام و طیور به صورت دقیق مورد بررسی قرار گرفت و شاخص‌های مؤثر بر افزایش بهره‌وری در زیربخش‌های مختلف شامل : تولید گوشت قرمز، شیر، مرغ گوشتی، تخم‌مرغ و سایر تولیدات دامی تحلیل شد. همچنین موانع موجود در مسیر تحقق این اهداف، از جمله: محدودیت منابع، نوسانات نهاده‌ها، مسائل مربوط به ساختار تولید، بهره‌برداری غیراقتصادی در برخی واحدها و ضرورت نوسازی الگوی مدیریتی واحدهای تولیدی، مورد بحث و تبادل نظر کارشناسی قرار گرفت.

معاون بهبود تولیدات دامی سازمان جهاد کشاورزی مازندران اظهار کرد: یکی از مهم‌ترین رویکردهای مورد تأکید در این نشست، حرکت از توسعه کمی به سمت ارتقای بهره‌وری کیفی در واحدهای دام و طیور است. به این معنا که افزایش تولید باید با کاهش هزینه تمام‌شده، بهبود ضریب تبدیل، ارتقای سلامت گله، کاهش تلفات، مدیریت بهینه مصرف آب و انرژی و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین همراه باشد.

وی خاطرنشان کرد: استان مازندران به دلیل برخورداری از ظرفیت‌های ممتاز در تولیدات دامی و طیور، نقش مهمی در تأمین امنیت غذایی کشور دارد، از این رو ارتقای بهره‌وری در این بخش نه تنها یک ضرورت استانی، بلکه یک مأموریت ملی به شمار می‌رود. بر همین اساس، هم‌افزایی میان بخش‌های فنی، اجرایی، تحقیقاتی و بهره‌برداران، شرط اساسی در تحقق اهداف برنامه هفتم پیشرفت کشور و استان است.
پایان پیام/
سکینه رضائیان سمسکنده