بسم‌الله الرحمن الرحیم اکنون که در آستانه دویستمین شب اجتماع قرار گرفته‌ایم، شایسته است بیش از پیش جایگاه و مسئولیت خود را بشناسیم. اجتماع مؤمنانه، هنگامی که با بصیرت، آگاهی، اخلاق و احساس مسئولیت همراه باشد، جلوه‌ای از همبستگی اجتماعی و پایبندی به آرمان‌های الهی و اسلامی است. برای ما حوزویان، این مسئولیت سنگین‌تر […]

 

بسم‌الله الرحمن الرحیم

اکنون که در آستانه دویستمین شب اجتماع قرار گرفته‌ایم، شایسته است بیش از پیش جایگاه و مسئولیت خود را بشناسیم. اجتماع مؤمنانه، هنگامی که با بصیرت، آگاهی، اخلاق و احساس مسئولیت همراه باشد، جلوه‌ای از همبستگی اجتماعی و پایبندی به آرمان‌های الهی و اسلامی است.

برای ما حوزویان، این مسئولیت سنگین‌تر است. طلبه تماشاگر جامعه نیست؛ طلبه باید در متن جامعه، در کنار مردم و نسبت به مسائل زمانه حساس، آگاه و مسئول باشد. استاد و طلبه حوزه باید جایگاه خود را جدی بگیرد و بداند که علم، ایمان و مسئولیت اجتماعی از یکدیگر جدا نیستند.

امام خمینی رحمه‌الله‌علیه، این فقیه عظیم‌القدر و اسلام‌شناس بی‌بدیل، حفظ جمهوری اسلامی را برتر و بااهمیت‌تر از هر واجبی می‌دانست. این نگاه، نشان‌دهنده جایگاه مسئولیت اجتماعی مؤمنان در صیانت از نظام اسلامی و دستاوردی است که با مجاهدت و فداکاری به دست آمده است.

از همین رو، حضور اجتماعی را نباید امری حاشیه‌ای و بی‌ارتباط با رسالت طلبگی دانست. اگر ما خودمان را برای هدایت جامعه، دفاع از ارزش‌های اسلامی و خدمت به مردم آماده می‌کنیم، باید در بزنگاه‌های اجتماعی نیز مسئولیت خود را بشناسیم.

رهبر شهید انقلاب اسلامی نیز در تبیین معیار آمادگی مؤمن برای یاری امام زمان عجل الله تعالی فرجه‌الشریف فرمودند: «کسی که وقتی کشور اسلامی مورد تهدید دشمن است، آماده‌ی دفاع از ارزش‌ها و میهن اسلامی و پرچم برافراشته‌ی اسلام است، می‌تواند ادعا کند که اگر امام زمان بیاید، پشت سر آن حضرت در میدان‌های خطر قدم خواهد گذاشت.»(۱۳۸۱/۰۷/۳۰)

بنابراین، جایگاه خودمان را جدی بگیریم. برنامه روزانه یک طلبه محدود به درس و امور شخصی نیست؛ بلکه باید برای حضور مسئولانه در عرصه‌های اجتماعی نیز جایگاه مشخصی داشته باشد. اگر دفاع از ارزش‌ها، حفظ وحدت جامعه و صیانت از نظام اسلامی را بخشی از مسئولیت خود می‌دانیم، باید برای آن در زندگی روزمره خود برنامه داشته باشیم.

و اینجاست که سخن راهبردی رهبر فرزانه انقلاب، امام خامنه‌ای مدظله‌العالی، تکلیف ما را روشن می‌کند: «اگر آن نعمت عظمیٰ از ما سلب شد، به جایش بار دیگر حضور عمّارگونه‌ی ملّت ایران به این نظام اعطا گشت. این را بدانید: اگر قدرت شما در صحنه ظاهر نشود، نه رهبری و نه هیچ یک از دستگاه‌های مختلف که شأن واقعی آنها خدمت به مردم است، کارایی لازم را نخواهند داشت.»(۱۴۰۴/۱۲/۲۱)
این هشدار و بشارت، خطاب به همه‌ی ماست. حضور در صحنه، تنها یک وظیفه‌ی اجتماعی نیست؛ شرط بقا و کارآمدی نظام اسلامی است. اگر ما به عنوان طلاب و اساتید حوزه، علم و ایمان خود را به میدان نیاوریم، نه رهبری می‌تواند به تنهایی بار را بر دوش بکشد و نه دستگاه‌های خدمت‌گزار به مردم، کارایی لازم را خواهند داشت.

اکنون در آستانه دویستمین شب اجتماع، از اساتید ارجمند، طلاب عزیز و همه مخاطبان حوزه دعوت می‌کنیم که با بصیرت، حضور مسئولانه و روحیه مؤمنانه، جایگاه خود را در این برهه جدی بگیرند.

دویستمین شب، فقط یک عدد نیست؛ یادآور دویست شب ایستادگی، حضور و مسئولیت است.

باشد که حوزه علمیه، همچنان حوزه‌ای حاضر، بصیر، مسئول و اثرگذار در متن جامعه باشد.

اللهم عجل لولیک الفرج
والسلام علیکم و رحمةالله و برکاته

✍ سرکار خانم فاطمه عزیزی مدیر مدرسه علمیه تخصصی الزهراء سلام‌الله‌علیها ساری

#مدرسه_علمیه_تخصصی_الزهراء_سلام‌الله‌علیها_ساری