عصر امام صادق(ع)، عصر جنبش فکری و فرهنگی

صاحبه سلمانی، معاون فرهنگی مدرسه علمیه تخصصی الزهراء«سلام‌الله‌علیها» ساری، در گفت‌وگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی سبزسرخ، گفت: در هر عصر و دوره‌ای آنچه  که بیش از هر مسئله‌ی دیگری در زمام داری یک حکومت مورد اهمیت است وضعیت فرهنگی ـ سیاسی آن حکومت می‌باشد؛ دوران امامت امام صادق«علیه‌السلام» نیز، از این امر مستثنی نبود، از یک سو دستخوش حوادث فریبنده سیاسی نظیر: ضعف و تزلزل امویان و روی کار آمدن عباسیان قرار داشت و از سوی دیگر، دستخوش یک سلسله حوادث اجتماعی و ابهامات فکری و فرهنگی از جمله ظهور فرقه‌ها و نحله‌های  فکری ـ مذهبی بود، امام با توجه به فرصت سیاسی مناسبی که پدید آمده بود، دنباله نهضت علمی پدر بزرگوارشان را گرفته و حوزه گسترده و دانشگاه بزرگی را پدید آورد که آوازه‌اش در آفاق پیچید به گونه‌ای که تا به امروز احادیث و علومی که از آن حضرت به واسطه شاگردانش نقل شده جزء منابع اصلی فقه شیعه شمرده شده ولقب فقه جعفری به خود گرفته است.
وی در ادامه باتاکید بر اینکه یکی از ابعاد مهم دوران امامت امام ششم(علیه‌السلام) بعد فرهنگی آن می‌باشد که بیش از ابعاد دیگر مورد توجه تاریخ نویسان و دانشمندان قرار گرفته است، افزود: از نظر فکری و فرهنگی عصر امامت آن حضرت، عصر جنبش فکری و فرهنگی بود، در آن زمان شور و شوق علمی بی‌سابقه‌ای در جامعه‌ی اسلامی به وجود آمده بود و علوم مختلفی اعم از علوم اسلامی همچون: علم قرائت قرآن، علم تفسیر، علم حدیث، علم فقه، علم کلام، یا علوم بشری مانند: طب، فلسفه، نجوم، ریاضیات و… پدید آمده بود، به طوری که هر کس یک متاع فکری داشت به بازار علم و دانش عرضه می‌کرد، بنابراین تشنگی علمی عجیبی به وجود آمده بود که لازم بود امام به آنها پاسخ گوید.
وی افزود: در این عصر در کنار حوادث فریبنده‌ی سیاسی، یک سلسله حوادث اجتماعی و ابهامات فکری و روحی نیز پدید آمده به عبارت دیگر در کنار جبهه‌ی مبارزه با دستگاه فاسد خلافت، جبهه‌های علمی، فکری و فرهنگی جدیدی نیز گشوده شد.
معاون فرهنگی مدرسه علمیه تخصصی الزهراء«سلام‌الله‌علیها» ساری گفت: وجود فرقه‌ها و اندیشه‌های مختلف سبب شد امام«علیه‌السلام»، دانشگاه بزرگ جعفری را با توجه به نیاز شدید جامعه در علم آموزی تاسیس کند که زمینه اجتماعی و فرهنگی این نهضت در زمان امام محمد باقر«علیه‌السلام»، شکل گرفته بود.
سلمانی در ادامه خاطرنشان کرد: با ایجاد دانشگاه بزرگ جعفری و توسعه حوزه علمی، در علوم نقلی و عقلی شاگردان برجسته‌ای تربیت شدند که مورخان تعداد شاگردان امام جعفرصادق«علیه‌السلام» را بیش از چهار هزار تن بیان کرده‌اند.