اهالی ذغالچال ساری امسال نیز این آئین کهن ایرانی را صبح روز (هفتم محرم) که مزین شده به نام حضرت ابوالفضل (ع) است با آماده کردن میله چوبی که سر آن نماد دست دارد و از شب قبل با بستن روسری های نذری سال قبل، آن را تزئین کرده اند بر گزار کردند .

در این مراسم یک نفر به عنوان علمدار و یک نفر نیز کیسه ای دارد و نذورات نقدی مردم را جمع می کند، به همراه گروه عزاداری که نوحه خوانی می کنند و طبل می زنند در کوچه، پس کوچه ها راه می افتند علمدار ، علم را به درب خانه ها می برد و مردم با ریختن آب روی نماد دست علم تبرکی برای سلامتی خانواده بر می دارند یا روسری یا پارچه ای دور علم می بندند و نیز درب خانه های خود می ایستند و از افرادی که در قالب گروه های عزاداری سرور و سالار شهیدان و یاران باوفایش پشت علمدار حرکت می کنند با انواع آش، خرما، حلوا ، کیک یزدی، شربت و نان های محلی و… پذیرایی می کنند و هر کسی نذر قربانی دارد از سال ها قبل، گوسفند، خروس و… قربانی می کنند اما آن چیزی که سال های اخیر بیشتر مشاهده می شود استفاده از فن آوری های جدید مانند کارت خوان برای جمع آوری نذورات نقدی مردم است.

همچنین آنچه که در این مراسم ها هر سال چشمگیر تر می شود حضور کودکان و نوجوانان در این مراسم های مذهبی است که نشان دهنده عشق و علاقه قلبی آنها به اهل بیت ( ع) به ویژه سرور و سالار شهیدان ، حضرت امام حسین ( ع) و یاران وفادارش است که نسل به نسل ادامه دارد و نه تنها کم رنگ نشده است بلکه هر سال پر رنگ تر می شود.

پایان پیام /
سکینه رضائیان سمسکنده